Speech voorzitter ondernemersvereniging
13 mei. 2015 10:00 - Bron: OVOA
Oudezijds Achterburgwal
PRESENTATIE RED LIGHT DISTRICT GUIDE 12 MEI 2015 (14.00 – 16.00)
Locatie: Het Bethanienklooster, Barndesteeg 6B, Amsterdam
Speech voorzitter Cor van Dijk
Welkom namens het bestuur van Ondernemersvereniging Oudezijds Achterburgwal. Deze bijeenkomst bestaat uit twee onderdelen; de presentatie van de Red Light District Guide en het eerste nieuws over de programmering van het Red Light Jazz Festival dat, net als vorig jaar, plaatsvindt in het eerste weekend van juli.
De doelstelling van onze ondernemersvereniging is het nastreven van een goed imago en een goed ondernemersklimaat. Meer in het bijzonder streeft de ondernemersvereniging ernaar dat de situatie normaliseert. Is die nu niet normaal dan? Het antwoord is: nee.
Het Red Light District, de Wallen, is het stiefkind van de gemeente. In dit deel van de stad gelden andere regels. En als de regels wel hetzelfde zijn, dan is de wijze van toepassing van die regels anders.
Om het stiefkind wat beter te illustreren een voorbeeld: als er een proef komt met verruiming van de toegestane openingstijden van winkels in het centrum naar 24 uur per dag, dan wordt het postcodegebied 1012 daarvan uitgesloten.
Als je bewegwijzering tegenkomt in het centrum van de stad zoek je vergeefs naar een bord met de vermelding van deze buurt. En als het je lukt om in de buurt te geraken – aan de straatnaamborden kun je dit niet zien – dan laat de gemeente je dwalen. Dat kan in sommige gevallen best leuk zijn, maar het is niet zoals het hoort.
De openbare ruimte zou volgens de gemeente te vol zijn voor bewegwijzering. Wij weten wel beter. Reclame maken voor deze buurt past niet binnen het gemeentelijke beleid. Wij denken dit gemis voor een deel te kunnen opvangen met de Red Light District Guide. Daar zal Ronald Zweserijn, onze partner in dit project, straks meer over vertellen.
Niet alles in de relatie tot de gemeente gaat overigens verkeerd. Als we kijken naar de openbare ruimte denk ik dat we niet te klagen hebben over de investeringen die hier zijn gedaan. Als we op straat lopen zien we dat er bij nieuwe bestrating mooie, goede, degelijke materialen zijn gebruikt die goed bij de buurt passen; hardgebakken klinkers, hardstenen stoepbanden, mooie lantaarnpalen met mooie “koppen” (nog niet overal overigens). Voor klachten over storingen of defecten zijn er inmiddels korte lijnen met het stadhuis. Gedreven, betrokken ambtenaren pakken dit snel op.
Het stiefkind wordt dus niet altijd verwaarloosd maar heeft nog wel te maken met een sterk beschadigd imago. Dit is het gevolg van de voortdurende negatieve publiciteit rondom het project 1012. Het ambitieuze project waarbij de criminele structuur moest worden ontmanteld, de criminaliteit gevoelige functies moesten verminderen, de verloedering moest stoppen, de goede balans aan functies hersteld moest worden en waarbij een kwalitatief hoogwaardige entree van de stad moest worden gerealiseerd.
Op de Champs Elysees in Parijs zijn ze zich vast rot geschrokken toen ze hoorden dat ketens als ‘Pull & Bear’ en ‘H&M’ zich op het Rokin zouden gaan vestigen. Met zo’n kwaliteitsimpuls word je een geduchte concurrent voor andere Europese hoofdsteden. Er zijn echter ook plannen voor een nieuw exclusief warenhuis (Haussmann – exclusief kledingbedrijf met valetparking, een grote food hall en restaurant op de plaats van het Fortisgebouw op het Rokin).
Maar nog even terug naar de andere doelen. De zogenaamde ‘criminele infrastructuur’. Welke resultaten zijn er bereikt? Welke criminele organisatie is er opgerold? Wie het weet mag het zeggen. Maar wel nog steeds blijven roepen dat in deze buurt de criminelen de baas zijn. Wij vinden: als je iets roept – noem dan man en paard.
Terugkijkend op het project 1012 stellen wij vast dat het strafrecht is ingezet om planologisch zaken voor elkaar te krijgen. Het aantal coffeeshops en het aantal raambordelen moest worden teruggebracht. Het gevolg is dat de straathandel – vaak agressief – is toegenomen en dat de illegale – niet controleerbare – prostitutie hoogtij viert. Bepaalde monofuncties (minisupermarkten, souvenirwinkels en massagesalons) moesten worden bevroren. Wij lachen ons een krul in de staart als we zien dat door dit krampachtig proberen te regelen al snel weer nieuwe monofuncties opduiken: de wafel- en kaaswinkels. Je struikelt er haast over. Dat heet marktwerking. Je hoeft geen hogere economie te hebben gestudeerd om te begrijpen dat het op dergelijke wijze uitbannen van ongewenste functies niet werkt.
Het stimuleren van gewenste functies zou in sommige gevallen tot betere resultaten kunnen leiden om een buurt te verbeteren. En gelukkig wordt dat inmiddels ingezien en in beperkte mate door de gemeente toegepast. Wij juichen dit toe, maar blijven kritisch dat nieuwe ondernemers op dezelfde wijze worden behandelt als de oude, bestaande wallenondernemers.
Een souvenirwinkel, een headshop, een minisupermarkt, een gokautomatenhal, een smartshop, een massagesalon, een sekswinkel of een seksinrichting, ze worden in Project 1012 allemaal over één kam geschoren en ‘criminogene functies’ genoemd. ‘Criminogeen’ mag nu niet meer worden gebruikt in verband met de negatieve lading. Nu heet dat: ‘criminaliteit aantrekkend’, wat in feite een nóg negatiever beeld oproept. Je krijgt als ondernemer een sticker opgeplakt en dat maakt je voor de rest van je jeugd het stiefkind. Een kind, waarvoor andere regels gelden, dat het liefst weggemoffeld wordt. Buiten overheidsland is er niemand die dit begrijpt. Geen bank, geen verzekeringsmaatschappij, geen burger.
En daar zijn wij als ondernemersvereniging voor om dat te voorkomen. Om kritisch te zijn en om ons geluid te laten horen.
Overigens kan het uiteindelijk nog best goed komen met zo’n stiefkind. Neem Assepoester, zij trouwde de prins. En prinsen hebben vaak mooie vriendinnen. Niet allemaal, maar een aantal wel. En als deze vriendinnen eenmaal de Bibob-toets van de gemeente hebben doorstaan, kunnen ze het soms – zelfs met een smetje – nog ver schoppen.
